günlerden virgül

günler arasına virgül koyup
devam ettiğim şu hayatta
nokta olmayı erteleyen bir bedeni
sürüklüyorum takvim yaprakları arasında
her kadehte iki nokta üst üste gelip
her aşık tavırlarımda
noktalı virgül oluyorum aslında
''bana kelime oyunu yapma''
dediğini duyar gibi oluyorum
ne büyük terbiyesizlik senin şu yaptığın be!
oysa benim şu halim
senin ağzından çıkan kelimelerin
algılarımda oynadığı oyununun son sahnesi, son satırı bir de
üstelik ardında
sevgi ve ilgiden yoksun bir gençlik geçirmiş
bir kız görmüştüm, hep küçük, temiz kalmayı başarabilmiş
ve söyle
aslında o hatırında kalanlar
hissettiğim şeyleri ve gerçekleri yansıtmıyordu de
seni seviyorum de
ama beni seviyor musun deme
şunu sorma artık sevgim inzivaya çekildiğinde
hayır yanıtımı almandan korkuyorum
bilmem, inanır mısın
kendime itirafını yapamayacak kadar
bilemiyorum
daha kötü ne olabilir
ikimizden birinin gizlice
üzülmesinden 
susuyorum göz göze geldiğimizde
çekiniyorum
sessizliği, bir kelimemin bile sinsice
öpmesinden.